Według policyjnych danych, w czasie trwania akcji „ZNICZ 2017” na polskich drogach w ciągu siedmiu dni doszło do 609 wypadków, w których zginęły 53 osoby, a 719 zostało rannych. Przeprowadzone przez policjantów badania stanu trzeźwości pozwoliły na wyeliminowanie z ruchu 1821 nietrzeźwych kierujących.Polskie ustawodawstwo wyróżnia dwa poziomy stężenia alkoholu we krwi – stan po użyciu alkoholu oraz stan nietrzeźwości. W zależności od tego, czy  mamy do czynienia z wykroczeniem czy przestępstwem, grozi nam odpowiednio kara aresztu lub grzywny, albo kara grzywny, ograniczenia lub pozbawienia wolności.

Stan po użyciu alkoholu zachodzi w sytuacji, gdy stężenie alkoholu we krwi wynosi od 0,2 do 0,5 promila. W takim przypadku Sąd zobligowany jest do orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

Natomiast stan nietrzeźwości zachodzi gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila. Według art. 178a Kodeksu karnego prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem. Zgodnie z tym przepisem, za jego popełnienie grozi kara grzywny, kara ograniczenia wolności lub kara pozbawienia wolności do lat 2.

Częstokroć jedyną ścieżką ratunku jest instytucja warunkowego umorzenia postępowania karnego, którą reguluje art. 66 Kodeksu karnego. Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest jednym ze środków, którymi dysponuje prawo karne, obok kar i środków karnych, w zapobieganiu i zwalczaniu przestępczości. Jego istotą jest odstąpienie – na próbę – od skazania i kary. Stosowanie tej instytucji oparte jest na założeniu, że czyn i wina sprawcy są niekwestionowane, a społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna. Ponadto postawa sprawcy pozwala przypuszczać, że w przyszłości będzie on przestrzegał porządku prawnego. Charakter resocjalizacyjny omawianej instytucji daje szansę sprawcy na poprawę w warunkach wolnościowych. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.